JAN VAN DEN BROEK Mijn liefde voor fotografie begon toen ik elf was en een tekenwedstrijd won. De prijs was een Agfamatic “rits-rats-klik” camera met 110-cassette. Vanaf dat moment was ik verkocht — ik kon beelden vastleggen, waar ik ook ging. Toen ik ging studeren brak een periode van fotografiedroogte aan. Pas toen onze eerste zoon werd geboren, pakte ik de camera weer op. Later begon ik met het vastleggen van basketbalwedstrijden in donkere sporthallen dat was snel en chaotisch. Daar heb ik wel geleerd om te anticiperen, snel te reageren en niet bang te zijn voor imperfectie. Naast andere genres ben ik tegenwoordig vooral gegrepen door straatfotografie. Dat gevoel van volledig opgaan in het moment, alert moeten zijn, nieuwsgierig en open voor wat zich op straat afspeelt, dat geeft me enorme energie. Fotografie is voor mij pure ontspanning, een tegenwicht voor het drukke werkleven. Inspiratie haal ik uit het werk van David LaChapelle, Tony Le Duc, Annie Leibovitz, Mark Fearnley, Alan Schaller en Phil Penman. Mijn volgende stap? Mijn foodfotografie verder ontwikkelen en er een persoonlijk kookboek van maken — een ode aan smaak, familie en beeld.