MARION WILLEMS Met een fanatiek fotograferende vader kun je niet anders dan besmet raken met dat virus. Zeker met de ontwikkeling van digitale fotografie werd ik fanatiek. De mogelijkheden om ‘er op los te schieten’, foto’s op de computer te bekijken en bewerken. Ik kocht mijn eerste digitale systeemcamera, een Panasonic Lumix G7 en ben fotografiecursussen gaan volgen. Werd lid van een fotoclub waar ik met allerlei aspecten van fotografie kennis maakte en veel leerde. Inmiddels heb ik naast een MFT camera ook een Canon R6 fullframe systeemcamera. Ik volg(de) regelmatig workshops om te verdiepen. Flitsen, lensbaby, macro, vintage lenzen, portretfotografie en volg lezingen van andere fotografen. Regelmatig ga ik met andere fotografen op pad maar ook net zo graag alleen. Ook via internet leer ik veel en experimenteer graag met allerlei technieken, zoals ICM, lange sluitertijd of Pep Ventosa. Mijn werkgevers weten me ook te vinden voor fotografie. Zo heb ik voor mijn voormalig werkgever meegewerkt aan een kookboek voor mensen met slikproblemen. Ook fotografeerde ik daar regelmatig bij de activiteiten voor de bewoners van het verpleeghuis. Bij mijn huidige werkgever is het kantoor opgeleukt met mijn fotobehang. Via mijn werk kom ik bij zorgboerderijen op prachtige plekken. Dat raakt ook mijn andere passie: natuur / buiten / groen / tuinieren. Als ik in de tuin aan het werk ben en ik zie een mooi bloemetje of beestje dan móet ik dat fotograferen. Ultieme mindfulness: focussen op dat beestje, instellingen goed, scherpstellen, achtergrond goed, niet ademen, niet bewegen, geen wind?, KLIK! Natuurfotografie in al haar aspecten vind ik mooi, maar ik neig steeds meer naar portret- en straatfotografie. Vandaar de foto’s die in dit boek staan, genomen tijdens mijn vakantie 2025 in Marokko. Spannend om onopvallend prachtige mensen in hun omgeving vast te leggen. Facebook; Marion Willems