Albert van der Wiel
Mijn levenslied is:
ALBERT VAN DER WIEL 29-12-1957 Fotografie is sinds mijn studententijd een hobby. Begin jaren 80 heb ik een (analoge) Pentax ME aangeschaft. Het fotograferen met deze camera vormt het startpunt voor het ontdekken van de belichtingsdriehoek, het spelen met licht en nadenken over compositie. Na mijn studententijd heb ik minder gefotografeerd. Het is cliché maar een tijdrovende loopbaan als registeraccountant en later als consultant in combinatie met een opgroeiende dochter hebben de prioriteiten verlegd. In 2012 heb ik met Peter Amesz de hobby serieuzer opgepakt. De camera is inmiddels een spiegelreflex van Olympus en het apparaat heeft (te)veel technische mogelijkheden. Reden om met Peter bij de SKVR een serie cursussen te volgen. Leuke Rotterdamse fotografen gaven de cursussen en van de inzichten van elke fotograaf heb ik geleerd. Het diaraampje gebruik ik nog steeds als ik over de compositie twijfel en witte handschoenen zijn altijd nodig bij het bekijken van foto’s. Henk Pasman heeft me de geheimen van studiobelichting bijgebracht. Studiofotografie met alle mogelijkheden om zelf de sfeer te creëren is nog steeds mijn favoriete fotogenre. Uiteindelijk ben ik door deze voorkeur met Ki Tan, zijn studio en workshops in contact gekomen. Nieuwsgierigheid en leergierigheid zijn belangrijke eigenschappen van een fotograaf omdat de beste of mooiste foto nog gemaakt moet worden. Regelmatig ga ik daarom met vrienden fotograferen. Dan vormen de gezelligheid, de maaltijd en de gesprekken aan het einde van de dag de extra dimensies van het fotograferen. Mijn travel buddies houden me altijd gezelschap. Ze beleven tijdens de tripjes hun eigen avonturen en ik leg onze belevenissen vast. Belevenissen worden verhalen en die zijn het waard om vastgelegd en later verteld te worden.
ALBERT VAN DER WIEL 29-12-1957 Photography has been a hobby of mine since my student days. In the early 1980s I purchased a (analogue) Pentax ME. Working with this camera marked the starting point for discovering the exposure triangle, playing with light, and thinking about composition. After my student years, I photographed less. It may sound cliché, but a time-consuming career as a chartered accountant and later as a consultant, combined with raising a daughter, shifted my priorities. In 2012, together with Peter Amesz, I took up the hobby more seriously. By then, my camera had become an Olympus SLR, packed with (too) many technical possibilities. This was reason enough to take a series of courses at SKVR with Peter. The courses were taught by great Rotterdam-based photographers, and I learned something valuable from each of their perspectives. I still use the slide frame whenever I doubt a composition, and white gloves are always necessary when viewing photographs. Henk Pasman introduced me to the secrets of studio lighting. Studio photography—with all the possibilities it offers to create atmosphere yourself—remains my favorite genre. Ultimately, this preference led me to Ki Tan, his studio, and his workshops. Curiosity and a desire to learn are essential qualities for a photographer, because the best or most beautiful photograph has yet to be taken. That is why I regularly go out photographing with friends. The conviviality, the shared meal, and the conversations at the end of the day add extra dimensions to photography. My travel buddies are always by my side. They experience their own adventures during our trips, while I capture our shared experiences. Experiences become stories, and stories are worth capturing and telling later.
Profielfoto's
