Ada Vogelaar
Mijn levenslied is:
ADA VOGELAAR 20.10.1952 Mijn naam is Ade Vogelaar, geboren op 20 oktober 1952 in het Oude westen van Rotterdam. Ik ben de jongste in een gezin van 8 kinderen. Toen ik 4 jaar was is ons gezin verhuisd naar Schiebroek, dat was toen een nieuwe, jonge wijk in Rotterdam. Ik ging daar naar de HBS “scholengemeenschap Melanchton”. Mijn vader was bouwkundige en gaf les op een MTS in Rotterdam en mijn moeder was huisvrouw. Mijn vader maakte veel speelgoed voor ons en ook verbouwde hij ons huis. Daar heb ik veel van geleerd, zoals metselen, tegelen, schilderen enzovoort. Mijn moeder naaide en breide veel kleding voor ons en ik begon daar ook al vroeg mee. Ook tekende ik graag, vooral paarden. Na de middelbare school ben ik apothekersassistente geworden en heb gewerkt bij een apotheek in Hillegersberg. In 1973 ben ik getrouwd en mijn man en ik kregen 3 zonen. We zijn eerst verhuisd naar Twente en na 8 jaar naar het eiland Tholen. Daar ben ik activiteitenbegeleidster geworden in een verpleeghuis. En daar kon ik echt mijn creativiteit kwijt. Ik ben toen ook gaan schilderen , totdat een vriendin, die fotografeerde, me adviseerde eens te gaan fotograferen. Ik dacht in de eerste instantie dat het te “gemakkelijk “zou zijn: druk op een knopje en klaar. Heel wat anders dan schilderen. Maar ik vergiste me lelijk. Zo gemakkelijk is fotograferen niet. Ik ben naast het fotograferen altijd blijven tekenen, breien en naaien en knutselen. Ik “creëer” graag, werk graag met mijn handen. Inmiddels teken ik meer met kleurpotlood dan dat ik schilder en dat is heel erg rustgevend. Maar ik heb ook altijd “iets op de breinaalden “ staan.
ADA VOGELAAR 20.10.1952 My name is Ade Vogelaar, born on October 20, 1952, in the Oude Westen district of Rotterdam. I am the youngest in a family of eight children. When I was four years old, our family moved to Schiebroek, which at that time was a new, young neighborhood in Rotterdam. I attended the HBS at the “Melanchthon” school community there. My father was a building engineer and taught at a technical secondary school (MTS) in Rotterdam, and my mother was a homemaker. My father made a lot of toys for us and also renovated our house. From him I learned many practical skills, such as bricklaying, tiling, painting, and more. My mother sewed and knitted many of our clothes, and I started doing this myself at an early age as well. I also enjoyed drawing, especially horses. After secondary school, I became a pharmacy assistant and worked at a pharmacy in Hillegersberg. In 1973 I got married, and my husband and I had three sons. We first moved to Twente and, after eight years, to the island of Tholen. There I became an activities coordinator in a nursing home, where I could truly express my creativity. I also started painting there, until a friend who was a photographer advised me to try photography. At first, I thought it would be too “easy”: just press a button and you’re done—very different from painting. But I was seriously mistaken. Photography is not that easy at all. Alongside photography, I have always continued drawing, knitting, sewing, and doing crafts. I enjoy “creating” and love working with my hands. Nowadays I draw more with colored pencils than I paint, which I find very calming. And I always have “something on the knitting needles.”
Profielfoto's
